Σαν γλάρος πέταξες μακριά, όταν σου είπα "αντίο"Και μ'άφησες στης μοναξιάς το πέλαγος σαν πλοίοπου ακυβέρνητο έμεινε στη μέση του πελάγου,ενώ φουρτούνα έπιανε...Τώρα σε θέλω όπως κι αυτό τον κυβερνήτ

Με θλιμμένη ματιά,προχωρούσες στο δρόμο.Παγωμένα φιλιά κι ένα χέρι στον ώμο.Ξεχασμένη μορφή, ζωντανή στην πνοή σου.Που πηγαίνεις ρωτάς, αδειασμένη η ζωή σου.Ανοιγμένα φτερά είχες πάντα στους ώμους.Πλ

Στον ΦράνκυΈφυγες! Άφησες τον κόσμο τούτο πίσω σου, δίχως να ξανακοιτάξεις.Μαύρισες... τα όνειρα, τις σκέψεις, τις ελπίδες, και δε θα ξανάρθεις!Κάποτε σήκωνες στους ώμους σου φορτίο βαρύ.Κάποτε πάνω